mijnliefdevoordeachterhoek

Je weet misschien wel dat ik uit de Achterhoek kom. Inmiddels is mijn liefde voor de Achterhoek wel bekend. Ik had echter nooit gedacht dat ik hier zou blijven. Al vrij jong wilde ik weg, ik wilde naar de grote stad. Amsterdam, of liever nog Hilversum. Werken in de media. Dat is wat ik wilde. Maar uiteindelijk belandde ik daar niet. Waarom? Dat lees je in dit blog.

De media heeft altijd al mijn aandacht getrokken. Het heeft iets magisch voor mij. Ik kan niet zeggen wat het is, maar ik vind het fantastisch. Ik zag mezelf dan ook altijd over een redactie lopen, ergens op het Mediapark in Hilversum. Redactie van een radioprogramma leek me wel wat. Met de opleiding Media, Informatie en Communicatie zou ik daar moeten kunnen komen.

In 2012 mocht ik er dan eindelijk aan gaan proeven! Mijn stageperiode kwam eraan en ik wist zeker: ik ga stage lopen in Amsterdam of Hilversum. Dan kan ik eindelijk snoepen van de mediawereld. Niets stond me in de weg.

Dacht ik.

Verschillende gesprekken heb ik gevoerd bij BNN, KRO en nog wat andere omroepen. Vaak was ‘de kamer’ de reden waarom ze mij niet wilden aannemen. Ik had nog geen kamer maar was ervan overtuig dat me dat wel zou lukken. Alleen de andere partij niet. Oké, dan niet.
Eén partij gaf me echter de voordeel van de twijfel en nam me wel aan. In Amsterdam. Geen radio of televisieprogramma, maar een online magazine. Uiteindelijk bleek die kamer vinden niet zo gemakkelijk…

Shit, hadden ze toch gelijk.

Ik reisde de eerste vier maanden op en neer en eerlijk? Het was prima. Ja, het waren lange dagen in het koudste seizoen van het jaar, maar ik ben geen enkele keer met tegenzin gegaan. Met plezier stond ik elke ochtend om half zes op om in de trein van 6 uur te kunnen stappen.
Toch liet de wens om van het Amsterdamse leven te proeven me niet los. Yes!! De euforie was groot toen ik toch een kamer vond voor de laatste weken!
De droom van het stadse leven was echter na een nachtje Amsterdam als sneeuw voor de zon verdwenen. Wat was het verschrikkelijk! Het was geen moment stil ’s nachts en ik weet nog dat ik ook wakker werd van het getrippel van muizen. OP MIJN KAMER! OP 3 HOOG! Gatverdarrie!

Op dat moment sloeg alles om. Ik besefte: ik hoor ik de Achterhoek. Dat is mijn plek. Daar ben ik gelukkig.
Het moest nog een jaar duren, maar toen viel alles samen. Mijn creativiteit, mijn liefde voor schrijven en mijn ontluikende liefde voor de Achterhoek werden samengevoegd. Ik blogde al jaren en ineens wist ik het.

Ik ga bloggen over het leven in de Achterhoek.

Om de vooroordelen die ik tijdens mijn stage zoveel gehoord had de wereld uit te helpen. Om anderen te laten zien hoe mooi de regio is. Én om ze te laten zien dat leven in de Achterhoek niet is zoals zij denken. Wie ben jij om te denken dat we in de Achterhoek alleen maar bier drinken en op boerderijen wonen?
Midden in de nacht schoot ik rechtop. Deerntjen. Zo moest mijn blog heten.

Inmiddels is het beeld dat mensen van de Achterhoek zeker veranderd. Niet alleen mijn liefde voor de Achterhoek is gegroeid, ook die van anderen. En wat vind ik het een fijne gedachte dat ik daar onderdeel van was en ben. Met mijn blog, mijn Facebook- en Instagrampagina en de bijbehorende webshop die ik bijna twee jaar had.

Naast dat ik schrijf voor jullie, schrijf ik af en toe nog steeds op Deerntjen.nl over het leven in de Achterhoek. Want mij krijg je hier niet meer weg. Ik blijf hier. Tot de dood ons scheidt.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

× Kan ik je helpen?